NaNoWriMo
Lang geleden, toen ik nog schrijver wilde worden, had ik een haarscherp droombeeld in mijn hoofd: ik zit op een terras in de zon met mijn uitgever, met een kop koffie en een broodje en we praten over mijn nieuwe boek.
Afgelopen vrijdag zat ik met mijn uitgeefster op een terras in Utrecht in de zon en we aten een broodje en we dronken een kop koffie en het gesprek ging over mijn manuscript.
Het was een lang gesprek van twee uur en het ging over van alles en nog wat. Niet alleen over mijn manuscript, maar over alles wat met (mijn) schrijven te maken had. Bijzonder inspirerend en heel bijzonder dat zij zoveel tijd voor me uittrok.
Om een lang verhaal kort te maken: ik zit op de goede weg, maar het verhaal en met name de hoofdpersoon is nog wat te braaf en te gewoon. Ik vaar al een beetje teveel in een gebaand pad. Ze zei, dat als ik het manuscript als onbekende opgestuurd had, het wel tussen de stapel verhalen opgevallen was. Daar was ik al behoorlijk blij mee natuurlijk.
De uitgeefster raadde mij aan om veel te experimenteren, te schrijven, van alles uit te proberen, een fles wijn erbij open te trekken en los te komen van de kaders waarin ik nu werk. Net zoals op de kunstacademie toen we vellen vol produceerden en de gekste dingen deden, gewoon omdat het leuk was. Daar kwamen de mooiste dingen uit voort en kwam je lekker los van alle gedachten over 'hoe het hoort'.
Zoiets wil ik nu weer. Een beetje freewheelen, extremen uitproberen. Maar hoe? En waar? En wanneer?
En op de terugweg in de trein bedacht ik me, dat ik daarom dit jaar mee ga doen met http://www.nanowrimo.org/nl/node/402575. Schrijf Een Roman In Een Maand.
Een stel Amerikaanse studenten zijn er ooit mee begonnen en het begint tamelijk uit te groeien tot een internationale maand. De bedoeling is dat je in 30 dagen, de maand november, een complete roman schrijft. En juist vanwege de tijdsdruk vallen dingen als eindeloos bijschaven, de Interne Criticus en het Writers Block allemaal weg.
Er zal in het geheel geen doorwrochte, briljante literatuur ontstaan. Maar dat is mijn doel ook niet. Ik wil lekker veel schrijven en juist alles daarna deleten, zodat ik alle remmen los kan gooien. Het gaat mij om de ervaring. Wie weet schrijf ik een paar stukken waar ik mee verder kan.
En het komt perfect uit. Op 1 november is de deadline voor de eerste versie van het liefdesromannetje en vooralsnog heb ik het verder niet echt druk. De herfstvakantie van dochterlief valt in oktober. Vorig jaar wilde ik het ook al, maar toen had ik het echt veel te druk. Nu ga ik het gewoon DOEN!!! En ik ga het niet met het bestaande verhaal doen, maar juist met het verhaal dat al sinds november vorig jaar in mijn hoofd zit.
Het is weer november. Het moet zo zijn.
Posted
by Iris Boter
