het begin
5 juli 2009
Al ruim een half jaar loop ik met een idee rond voor een nieuw verhaal. Deadlines voor andere schrijfprojecten en mijn gewone illustratiewerk weerhielden me tot nu toe van het schrijven, maar nu is er tijd en ruimte. Bij wijze van experiment ben ik van plan op mijn weblog over de ontwikkeling van mijn nieuwe boek te berichten. Voor mijzelf om te ontdekken hoe zo'n proces in elkaar steekt, en voor anderen omdat het wellicht leuk en leerzaam is.
Op dit moment staat er nog geen letter op papier, en zit het verhaal alleen nog in mijn hoofd. Maar ik voel aan alles dat het nu het moment is om ermee te beginnen. Dus wees erbij vanaf het prilste begin.
Het allereerste begin
Het idee voor mijn nieuwe boek kreeg ik op 7 november 2008, 's avonds tussen 9 en 11.
Verhalen kunnen in een fractie van een seconde ontstaan en vaak weet je niet meer precies hoe het begonnen is. In dit geval weet ik het nog heel precies en da's best bijzonder. Mijn echtgenoot, een fervent saxofonist, speelde die avond op het Jazzfestival in Heerde in de beste bigband van Nederland. Ik ging met hem mee, omdat ik het graag wilde horen en omdat we die dag zes jaar getrouwd waren. Mijn nieuwste boek (Sanne gaat Solo) was net uit en van het boek 'Reunie in Rome' had ik zojuist de definitieve versie ingeleverd. Er was weer ruimte voor iets nieuws en hoewel ik van plan was om even niets te doen, stroomde het bloed waar het niet gaan kon.
Schrijvers zeggen wel eens dat ze een verhaal niet bedenken, maar dat het verhaal hén opzocht en ze niet losliet tot ze op papier in een oplage van duizenden de wereld in gestuurd werden. Zo dwingend kan een verhaal zijn en zo ook in dit geval.
In het publiek zag ik een jongen met een handicap. Meteen werd ik gegrepen door een verhaal, met in de hoofdrol een jongen zoals hij. Deze jongen voelt zich erg kwetsbaar door zijn handicap en durft hierdoor geen relatie aan te gaan. Hij wordt vreselijk verliefd en het is wederzijds. Maar hij houdt afstand en dat merkt zij en het dreigt de liefde te verstoren. Uiteindelijk toont hij zijn gekwetste lijf. Zij reageert uiterst liefdevol en er breekt een mooie tijd aan. Na een tijd gaat het toch uit, maar niet om de reden die hij had verwacht.
Dit is de grote lijn, alle details moeten nog ingevuld worden en uiteraard alle verhaallijnen, personages etc. En dat kan ook allemaal nog weer veranderen.
Hoe begin ik
Ik begin met het schrijven van een ultrakorte samenvatting, op papier. Dat doe ik expres zodat ik makkelijk lijnen en pijlen kan maken. (inmiddels heb ik die samenvatting gemaakt) Door de fysieke activiteit van het schrijven begint er van alles te borrelen en te bruisen. Vooral heel veel vragen. Sommige antwoorden komen meteen.
Hoe oud is deze jongen, woont hij nog thuis, studeert hij? Ik vermoed dat hij ongeveer 17-19 is, en ergens in het eerstejaar studeert. Hoewel dat nog vrij jong is voor een eerste relatie. Misschien moet hij wat ouder zijn.
Voor het verhaal vind ik het spannender als hij op zichzelf woont. En waar leert hij dat meisje kennen?
En over de afloop: mijn gevoel zegt ook zeker, dat het niet afgelopen moet zijn nadat zij zijn lijf heeft gezien en geaccepteerd. De relatie moet uitgaan en het gaat er juist om dat hij zijn eigen lijf accepteert en inziet dat hij meer is dan alleen dat litteken. Dus niet een happy end in de zin van rozegeur en maneschijn.
En dan?
Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik een goede relatie met m'n uitgever heb en dat ze min of meer op nieuw werk zitten te wachten.
Ik werk voor meerdere uitgevers, maar uitgeverij Mozaïek voelt het meest als van mij. Ik vermoed dat dit wel eens een verhaal kon zijn waar ze interesse in hebben, hoewel er wellicht wat bloot en vrijerij aan te pas komt. Dat past misschien niet bij ze. Dat zien we wel.
Deze week
Wellicht zoek ik een foto van hoe ik denk dat hij eruitziet, hoewel dat niet noodzakelijk is. Bij Sanne Gaat Solo heb ik dat wel gedaan en heeft er de hele tijd dat ik met het boek bezig was een foto van een blond meisje boven mijn bureau gehangen.
