familieproject
Het is een echt familieproject geworden, dat magneetgebeuren!
Van onze buurman kregen we, bij gebrek aan koelkast met metalen deur, een oud magneetbord. Kind en ik hebben dat schoongemaakt en echtgenoot maakt er een keurig lijstje om. Hij is hem nu aan het lakken. We hangen hem in de wc zodat iedereen die daar inspiratie krijgt een mooi gedicht mag plakken.
Anne heeft van de weeromstuit ook haar eerste gedicht geschreven. De letters schrijft ze na hoor, en ze kan na afloop nog niet lezen wat ze zelf geschreven heeft, maar knap vind ik het toch!
De reden van haar vraag is trouwens onbekend, ik slaap gelukkig weer prima.
Ik heb nu bij benadering zeshonderd verschillende woorden geprint en ga eerst maar eens kijken wat dat oplevert.
Vanaf morgen begint de normale werkweek voor mij weer. Eind augustus ga ik voor een groep vrouwen een deel van mijn novelle-in-wording De Ingeblikte Vrouw voorlezen. Dat zal nog wel wat voorbereiding vergen. Maar dat is goed. Een deadline werkt voor mij: het geeft energie en het idee dat er mensen op je werk zitten te wachten, geeft het gevoel van zinloosheid, dat ik soms heb, geen kans.
Posted
by Iris Boter
