Bedje in de wolken
Sinds 2002 heb ik al zo'n 50 boeken van illustraties voorzien.
Dat is hartstikke leuk werk, en ik doe het met enorm veel plezier.Van één van die boeken is het verhaal zo bijzonder, dat ik er vandaag een stukje over wil schrijven.Ruim twee jaar geleden werd ik gebeld door Birgit. Ik kende haar niet, maar zij mij via via wel.
Ze vertelde dat ze nog maar een paar maanden daarvoor haar dochtertje Maike had verloren, te vroeg en ziek geboren. Birgit had het verhaal van haar meisje en haar broer opgeschreven en zocht er een uitgever voor. En of ik advies had. We raakten aan de praat en na wat heen en weer gemail en gebel vroeg ze of ik het van illustraties wilde voorzien. Dat wilde ik natuurlijk heel erg graag. Ik maakte een proeftekening en Birgit bestormde met haar natuurlijke charme diverse uitgeverijen. Christofoor wilde het graag uitgeven!
Tijdens een van de besprekingen zág ik gebeuren dat Birgit de ingeving voor de titel kreeg: Bedje in de wolken. Meteen helemaal goed.Het illustreren was een behoorlijke klus, omdat ik het absoluut niet op mijn routine wilde doen. Ik heb mijn techniek, die normaal wat directer en karikaturaler is, aangepast. Soms vond ik het ook moeilijk, als ik tijdens het tekenen op mijn beeldscherm de foto's zag van die kleine dappere Maike en haar broer. Dan knuffelde ik mijn dochter nog eens een keer zo hard. Maar toen was daar toch de dag dat alle illustraties af waren. Ik deed de CD met de illustraties op de post, en maakte daarna een wandeling door een prachtige lenteavond. Ik voelde me zo rustig en gelukkig.Op 30 augustus vond de boekpresentatie plaats, die Birgit zelf had georganiseerd. Ik was er samen met Anne ook bij. Alle dierbaren kwamen bijeen op een prachtige plek in Boxtel en daar gingen we in een grote kring om een paar kaarsen en het boek zitten. Het was wat grijs weer, maar toen we begonnen met het zingen van een kinderliedje brak de zon door. Iedereen had een steen of een kaars meegenomen en plaatste die in de kring onder het uitspreken van een wens voor de lezer van het boek. Daarna werd het boek de kring rondgegeven en iedereen las er een stukje uit voor.
Dat is hartstikke leuk werk, en ik doe het met enorm veel plezier.Van één van die boeken is het verhaal zo bijzonder, dat ik er vandaag een stukje over wil schrijven.Ruim twee jaar geleden werd ik gebeld door Birgit. Ik kende haar niet, maar zij mij via via wel.
Ze vertelde dat ze nog maar een paar maanden daarvoor haar dochtertje Maike had verloren, te vroeg en ziek geboren. Birgit had het verhaal van haar meisje en haar broer opgeschreven en zocht er een uitgever voor. En of ik advies had. We raakten aan de praat en na wat heen en weer gemail en gebel vroeg ze of ik het van illustraties wilde voorzien. Dat wilde ik natuurlijk heel erg graag. Ik maakte een proeftekening en Birgit bestormde met haar natuurlijke charme diverse uitgeverijen. Christofoor wilde het graag uitgeven!
Tijdens een van de besprekingen zág ik gebeuren dat Birgit de ingeving voor de titel kreeg: Bedje in de wolken. Meteen helemaal goed.Het illustreren was een behoorlijke klus, omdat ik het absoluut niet op mijn routine wilde doen. Ik heb mijn techniek, die normaal wat directer en karikaturaler is, aangepast. Soms vond ik het ook moeilijk, als ik tijdens het tekenen op mijn beeldscherm de foto's zag van die kleine dappere Maike en haar broer. Dan knuffelde ik mijn dochter nog eens een keer zo hard. Maar toen was daar toch de dag dat alle illustraties af waren. Ik deed de CD met de illustraties op de post, en maakte daarna een wandeling door een prachtige lenteavond. Ik voelde me zo rustig en gelukkig.Op 30 augustus vond de boekpresentatie plaats, die Birgit zelf had georganiseerd. Ik was er samen met Anne ook bij. Alle dierbaren kwamen bijeen op een prachtige plek in Boxtel en daar gingen we in een grote kring om een paar kaarsen en het boek zitten. Het was wat grijs weer, maar toen we begonnen met het zingen van een kinderliedje brak de zon door. Iedereen had een steen of een kaars meegenomen en plaatste die in de kring onder het uitspreken van een wens voor de lezer van het boek. Daarna werd het boek de kring rondgegeven en iedereen las er een stukje uit voor.
Vervolgens werd het boek aan twee grote heliumballonnen gebonden en steeg het op, de wolken in, naar onbekende verten. Op het moment dat we de ballonnen nakeken verscheen deze wolk aan de hemel. Misschien wishfull thinking, maar ik zag er meteen een hart in. Ik kreeg kippenvel tot aan mijn stuitje.
Toen liet iedereen zijn eigen blauwe of rose ballon op. Vandaag, één oktober, is het boek officieel in de verkoop. Toch een beetje een geboortedag.
Zie ook: www.bedjeindewolken.nl
Posted
by Iris Boter
