About Me

www.irisboter.nl
www.hieriziriz.hyves.nl/
www.twitter.com/Iris_Boter

Contributors
Archive
2011 (22)
2010 (23)
2009 (40)
 

luxeprobleem

Het is niet gelukt. In plaats van wat zorgeloos surfen of eens een museum bezoeken of in een boek bladeren heb ik in mijn inspiratie-Light-maand slechts gedaan wat ik altijd doe... werken. En nog harder dan anders ook. Soms denk ik wel eens dat ik een klus of deadline nodig heb om me fijn, nuttig en voldaan te voelen.

 
Is dat fout? Ik weet het eigenlijk niet. Soms denk ik van wel. Het lukt me bijna niet meer om iets te doen zonder achterliggend doel, iets doen alleen omdat het leuk is om te doen. Zomaar een tekening of verhaal maken voor de lol, zonder in mijn achterhoofd een boek of uitgeverij, heb ik al jaren niet meer gedaan.
Aan de andere kant: ik doe bijna elke dag wat ik het liefste doe en die deadlines en wachtende uitgeverijen (zijn) ontstaan als gevolg daarvan. Het is maar hoe je het bekijkt. Als ik niet deed wat ik nu deed zou ik het wel heel graag zo willen doen.
 
Gelukkig is daar ons meisje: zij verstaat als geen ander de kunst om dingen te doen alleen omdat ze leuk zijn om te doen. Een hut bouwen in de kamer. Tien potjes Uno doen. Stoeien met je vader. Naar de hoek van de bank rennen om met je gezicht in het kussen heel hard te gillen. Als ik haar van school gehaald heb leef ik meer dan ooit in het hier en nu.
 
Anne_op_de_kop
 
Aan het begin van deze week is mijn grootste ei gelegd: de eerste versie van m'n jeugdroman 'Wish you were here' is op weg naar de uitgever. Geen ander verhaal kwam zo van binnenuit.
 
Ondanks het vertrouwen, de goedgekeurde eerste helft en mijn eigen goede gevoel toch weer een erg spannend gebeuren. Gelukkig mocht ik vanmiddag al de eerste positieve reactie ontvangen. Binnenkort zal ik de eerste versie met opmerkingen terugkrijgen en kan het herschrijven beginnen. Het boek komt, als alles goed gaat, half augustus uit.
Het prachtige omslag is er al, maar dat hou ik nog even geheim.
 
Ik heb één middag in de zon gezeten en ondanks mijn voornemen om nu eens een paar dagen echt helemaal niets uit te vreten, kreeg ik prompt een nieuw idee voor een boek. Maar dat moet maar eens even wachten. Eerst eens een paar films kijken, boeken lezen, musea bezoeken en surfen. Als het lukt.

Posted by Iris Boter 
 

inspiratie Light 1

Helaas gaat mijn inspiratiemaand, zoals ik hem voor ogen had, niet door.
Deadlines en twee langlopende klussen doorkruisen mijn plannen. Als ik nu een maand vrij neem zal ik me in april over de kop moeten werken, en dat wil ik niet.

Daarom: inspiratie Light.

Ik ga gewoon zoveel mogelijk en tenminste elke dag, iets doen wat Anders is dan Anders.Zoeken naar een nieuwe kunstenaar, een film kijken (heb er nog 3 op de plank liggen van mijn Grote Onbekende (die al niet meer Onbekend is) en af en toe een nieuwe techniek proberen.  Ik vind het jammer, maar het is niet anders. Misschien in juni, wanneer de twee grote klussen af zijn.

Ik zal in elk geval zoveel mogelijk verslag doen van wat mij inspireert, om wat voor reden dan ook.

De kunstenares/illustrator van vandaag is Ingela Parrhenius. Zij is weer geinspireerd door de jaren 50 en 60. Ik hou van de eenvoud van de beelden en de (daardoor) enorme zeggingskracht ervan.

0ingela2

Posted by Iris Boter 
 

Schrijven is zitvlees kweken

Een goed plot, een briljante ingeving, een uitgever die erop zit te wachten, een prachtig omslag en een goede titel.
Allemaal heel belangrijk.
En toch is het uiteindelijk ook gewoon: zitten en schrijven. Twitter uit, goed muziekje aan, concentratie aan en meters maken.
Woord voor woord, zin voor zin. Een eindeloze sjaal.
Breien

Posted by Iris Boter 
 

Ziek

Picture0059

Aan het koffiekopje, dat ik uit afwasverminderingsoverwegingen hergebruik, kleeft de geur van 's mans aftershave, die intussen al lang aan het werk is. Buiten kleurt de lucht van lichtblauw naar zalmroze. Op de bank ligt een snotterig meisje met haar knuffels naar Spongebob te kijken.

Zojuist heb ik de school gebeld om te zeggen dat ze nog steeds ziek is. Dat wordt weer een dagje aan de keukentafel werken en af en toe een appeltje schillen of een potje kwartetten.

Om eerlijk te zijn geniet ik daar best een beetje van.

Posted by Iris Boter 
 

Geniale ingeving

Schrijven is problemen oplossen die je niet gehad zou hebben als je niet zou schrijven.

Voor ik begin met schrijven heb ik altijd een plan, een grove structuur uitgedacht. Ik weet welke personages meedoen, hoe ze heten en wat hun hobby's zijn, ik weet wat ze mee gaan maken en wat hun rol in het verhaal is.

Maar het echte schrijven moet dan nog beginnen. Ik begin ergens, zoek de juiste toon, de juiste sfeer. 

In het begin vliegen de zinnen mijn toetsenbord uit, duizenden woorden per dag soms en omdat er nog zoveel open ligt, schrijf ik veel waarvan ik nog niet precies weet wat ik daar verder mee ga doen. Het kan er altijd weer uit tenslotte.

En elke keer komt daar ook het moment waarop ik het niet meer weet. Ik heb wel bedacht wat de afloop zal zijn, maar vaak nog niet hoe ik daar dan moet komen. (Teveel) toeval in een roman is een doodzonde. Het einde van het verhaal moet voortkomen uit het verhaal zelf.

Ik word chagrijnig, mopper een eind van me af, twijfel of het wel een goed verhaal is, lees boeken waar het de schrijver wel gelukt is en maak wandelingen om van dat ongedurige gevoel af te komen. Ik vraag me af wat ik mezelf toch aandoe met dat ijdele gedoe om te willen schrijven.

En tot nu toe is het me elke keer nog overkomen: opeens is daar De Ingeving. Ik zie ineens heel helder hoe ik bij het einde kan komen, en dat is altijd met iets wat ik in het begin van het verhaal al geschreven heb.

Dan blijkt wat de onbetekende medereiziger in de trein gezegd heeft opeens van cruciaal belang voor het Inzichtmoment van de hoofdpersoon. (In: Dat Eet Ik Echt Niet!) Of dat een rare gewoonte van een collega de sleutel is tot het herstellen van de relatie (In: Reünie in Rome)

De ontknoping ontstaat dus door wat ik onbewust al eerder in het verhaal geschreven heb, zonder dat ik toen wist waarom! Waanzinnig fascinerend.

Het overkwam me vanmiddag weer. Toen ik in de trein naar Harderwijk stapte voor een werkoverleg, plopte er opeens een gedachte in mijn hoofd en ik zag haarscherp voor me hoe ik mijn roman De Halfbroer (werktitel) naar een einde toe zal schrijven. Ik wist gewoon zonder meer: dit is Briljant. Geniaal. (dat gevoel trekt in de loop van de dagen erna wel weer bij hoor)
Uiteraard heb ik altijd een notitieboek bij me en ik schreef meteen 3,4 bladzijden vol om de inspiratie geen kans te geven op station Zwolle achter te blijven.

Dat zijn echt momenten waarop ik bijna zou gaan denken dat ik het niet zelf bedenk, het voelt alsof het me ingegeven wordt.

Alleen moet ik het natuurlijk nog wel "even"  opschrijven allemaal. :-)

Posted by Iris Boter 
 

En weer een envelop

Vandaag kreeg ik weer een anonieme-envelop-met-inhoud! Dit keer met een stuk of wat afleveringen van het Time Team, over archeologische opgravingen over de hele wereld. Ik ken het niet! De verzender kent mij goed of weet in elk geval, dat ik vroeger archeoloog wilde worden. Weer raak dus!

Dit keer stond er op de envelop: afz. G.O.
Ik kraakte mijn hersens, maar volgens mij ken ik niemand met die initialen. Tot een slim iemand zei: misschien is het wel Grote Onbekende.

Haha, wie weet. Ik vind het spannend.

Jammer is wel dat ik de afleveringen niet zomaar kan bekijken, mijn dvd speler lust ze niet en op de pc krijg ik alleen geluid. Maar daar kom ik wel uit. En anders kan ik ze online bekijken, volgens mij, had ik in de gauwigheid al gezien. Ik weet nu in elk geval van het bestaan ervan.

Posted by Iris Boter 
 

Mijn eerste keer met de e-reader

Via Twitter kwam ik in contact met Martijn van De Lange Witgoed uit Kampen. Hij las over mijn voortgang met de prentenboeken voor de iPad en bood me spontaan aan om een e-reader te lenen om eens uit te proberen.

Dus die ligt nu voor mijn neus. Het is een AV-E-book. Eentje uit het goedkopere segment, hij kost 99 euro.

Av-e-701_e-book_reader

Het installeren ging makkelijker dan ik dacht, en ik downloadde het gratis e-book Tussen Stem en Stilte. 
Tot mijn verrassing ontdekte ik dat je er ook pdf's op kunt zetten, in de loop van de jaren heb ik heel wat pdf's gedownload met interessante teksten, maar vanaf een computerscherm lezen werkt toch maar matig.

Gewapend met een stuk of 8 boeken plofte ik vanochtend op de bank. Ik moet zeggen, het is best leuk. Ik neem nu de tijd om die pdf's te lezen. En het idee dat je in één hand ik weet niet hoeveel boeken (nee, boeken wil ik het toch niet noemen: bestanden) hebt is erg leuk. Nooit meer een doelloos moment (had ik die ooit?!).

Het leest best prettig, ook al vond ik een andere e-reader die ik ooit onder ogen kreeg prettiger. Dat was er eentje die na het opbouwen van het scherm geen stroom meer verbruikt, en ook geen licht geeft.
Het scherm is tamelijk klein, kleiner dan van een gemiddeld pocketboekje, wat aan de ene kant handig is, maar misschien net te klein om echt lekker te lezen.

Ik mis wel het "even snel" bladeren door een boek, even de sfeer proeven. Ook jammer dat de ontzettend belangrijke omslag van een boek mist. Alle boeken hebben hetzelfde formaat, ook dat is jammer. Geen onderscheid meer.

Iedereen inclusief mijzelf probeerde met z'n vingers de reader te bedienen, maar 't is geen touch-screen.

Als ik al een e-reader ga kopen, wordt het niet deze, want ik vind hem nogal traag. Soms duurt het ruime een seconde voor de bladzijde omgeslagen is en ook het in en uitzoomen gaat onhandig (in 3 stappen).

En dan ben je ook nog afhankelijk van de accu. Dat lijkt me echt vreselijk, als je bijna bij de ontknoping bent en de accu raakt leeg. Alsof iemand de laatste bladzijde eruitgescheurd heeft.

Kortom, ik ben nog niet helemaal overtuigd, in elk geval niet van dit specifieke apparaat. Misschien/waarschijnlijk wordt het dan toch een i-Pad. Die "moet" ik natuurlijk toch kopen om mijn eigen twee iPadprentenboeken te (laten) zien.

Tegelijkertijd besefte ik meteen: dit biedt enorme mogelijkheden. Ik kan zelf verhalen gaan uitgeven, compleet met illustraties. Geen idee nog hoe en wat, maar ik zou vanavond nog een e-book kunnen maken. Iedereen zou dat kunnen. Dat heeft natuurlijk ook weer z'n voors en z'n tegens, maar het is een erg leuk idee waarvan het bij mij al meteen gaat bruisen en borrelen. Zoveel nieuwe mogelijkheden onder handbereik!

En nu ga ik nog even het internet afstruinen op zoek naar nog meer interessante pdf bestanden!!

Posted by Iris Boter