voorlezen!

Vanmiddag was ik met Anne naar de plaatselijke ronde van de Nationale Voorleeswedstrijd, van alle schoolkampioenen in Kampen. Eentje ervan (een buurmeisje dat een paar huizen verder woont) las uit een boek van mij, Sanne Gaat Solo, en dat wilde ik natuurlijk meemaken!
Het ging hartstikke goed, en ze werd tweede!

Anne vond het erg leuk, al duurde het een beetje lang en na al dat voorlezen vroeg ze: Maar mam, jij leest mij toch vanavond nog wel voor?

Die arme schat was bang dat het voorleeskruit voor die dag al verschoten was!

.
Natuurlijk heb ik haar zojuist voorgelezen, dat doen we al vanaf dat ze héél klein was elke avond.
Op dit moment is het Saskia en Jeroen, jeugdsentiment voor mij en spannende kinderavonturen voor haar. De boekjes zijn opnieuw verschenen met tekeningen van Harmen van Straaten, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik die van Rien Poortvliet beter vind. Die nieuwe vind ik een beetje te slordig en de kinderen te inwisselbaar voor zijn andere tekeningen.
Maar dat zal ook wel door dat jeugdsentiment komen:-)

Comments (5)
Posted 2 days ago

Moeizaam

In november heb ik meegedaan aan NaNoWriMo: schrijf een roman van 50.000 woorden in één maand. Dat is me erg goed bevallen, de intuïtieve en non-kritische manier van schrijven heeft veel moois opgeleverd.

Werktitel: de asymmetrische minnaar.

Nu ben ik met de uitwerking bezig en dat vind ik een stuk lastiger.
Het kan allemaal zo mooi in je hoofd zitten, (en er uitgebraakt zijn) er voor anderen leesbaar en spannend geheel van te breien is vers twee.
Vooral moeilijk vind ik de goeie toon te pakken krijgen. Niet te moeilijk, niet te makkelijk, niet te gewild literair, niet te kinderlijk, niet te frivool, niet te direct, niet te poëtisch en niet te cynisch.

De innerlijke criticus, die ik in november mooi de mond gesnoerd had, spreekt nu volop mee en soms een beetje te. Dacht ik gisteravond nog: nu heb ik eindelijk de goeie toon te pakken, vanochtend dacht ik alweer: wat een gezeur heb ik geschreven.

Ik laat het nu wederom een paar dagen rusten. Wie weet helpt het als ik er weer wat frisser tegenaan kijk.
Of zou (een beetje) twijfel gezond zijn? Zodat je in elk geval niet op routine vaart, je echt ergens mee aan het worstelen slaat en in de krochten van je ziel rondwaart? Ik denk het eigenlijk wel.
Het zal in elk geval wel érgens goed voor zijn.

Comments (2)
Posted 3 days ago

Ben ik weer eens!

De afgelopen tijd waren de vorige foto's nog actueel, maar nu gaat het er toch op lijken dat de sneeuw verdwijnt en zal ik ook weer eens een logje schrijven.

Ik heb het druk gehad, met allerlei leuke dingen.
Er is een nieuw prentenboek uit, De Rugzakpoes! Het bijzondere eraan is dat ik het geschreven heb, maar niet geïllustreerd! Het was voor mij erg leuk om het proces eens van de andere kant mee te maken. Natuurlijk zou ik het zelf anders gedaan hebben, maar het leuke eraan is dat een andere illustrator iets toevoegt wat ik niet zou kunnen, omdat ik het nu eenmaal niet zo doe. Erg leerzaam en wat mij betreft voor herhaling vatbaar.

De illustrator is Sanne van Miltenburg!

Afgelopen donderdag heb ik het manuscript "Gelukkig gestoord" geredigeerd en gecorrigeerd en wel ingeleverd bij de uitgever. Nu komt er nog 1 redigeerronde en in mei komt het boek uit.

Er waren de afgelopen weken tot mijn verbazing een paar dagen waarin ik *niets* te doen had. Nouja, administratie en mijn werkkamer opruimen, duizend boeken lezen, website bijwerken etc. staat natuurlijk altijd op mijn To Do lijst, en er hingen nog genoeg dingen in de lucht, maar daar kon ik nog niets voor doen.

Daarom besloot ik om een oud project weer eens nieuw leven in te blazen. Ik heb een paar jaar geleden een prentenboek bedacht waarin de ouders een dagje met de kinderen ruilen, die dan de vader en moeder mogen zijn.

Ik wil de meest ingewikkelde tekening uitwerken, die met de meeste chaos tegen het eind van het verhaal, en daarmee proberen om een uitgever zo gek te krijgen het uit te geven. Het is enorm veel werk, maar ontzettend leuk om te doen. Vooral omdat ik helemaal zelf de baas ben.

Intussen heb ik het alweer enorm druk met opdrachten, maar zo af en toe werk ik er weer eens een half uurtje aan en tot nu toe ziet deze tekening er zo uit:

Maar het mooiste van de afgelopen tijd is niet iets wat ik gemaakt heb, maar mijn broer en zijn vrouw.
Mijn neefje Thijs!
Hij is ruim vijf weken te vroeg geboren, maar inmiddels is hij thuis en gaat het heel goed met hem.

Comments (3)
Posted 14 days ago

Heerlijk

Mensen, wat een heerlijke dag vandaag.

Deze foto's hebben geen woorden nodig!

En hierna thuis de open haard aan en warme chocomelk met slagroom gemaakt.

     
Click here to download:
Heerlijk.zip (48 KB)

Comments (9)
Posted 2 months ago

In de sterren

De schrijfster van Bedje In De Wolken, waar ik de illustraties voor heb gemaakt, beloofde mij een geboortehoroscoop van een astrologe als alles achter de rug zou zijn. Een heel bijzonder cadeau.
Vandaag was het zover. Ik moest er helemaal voor naar Castricum, en ik ben met de trein gegaan en kon heerlijk relaxed een boek lezen. Ik moet zeggen dat ik wel enige scepsis had omdat ik me niet kan voorstellen dat de stand van de planeten zoveel invloed op je kan hebben.

Van te voren had ik mijn geboortejaar, plaats en tijd doorgegeven en alle informatie was door de astrologe verzameld en in kaart gebracht. In iets minder dan twee uur legde ze precies uit hoe mijn sterren ervoor staan en de planeten en wat dat betekent voor mijn leven nu.
Het was erg veel en gelukkig heeft ze alles opgenomen, zodat ik het nog een keer terug kan luisteren. Ik moet het nog even goed op me in laten werken. Een paar tipjes van de sluier:
- Ik ben Steenbok en mijn ascendant is dat ook. Dat betekent dat ik ongeveer overkom zoals ik ben, van binnen niet heel anders in elkaar zit dan anderen mij kennen. En dat vind ik wel fijn om te horen.
- Ik ben geneigd te pleasen, om aardig gevonden te willen worden en dat kan tegen me werken. Dat herken ik ook zeer. Ik heb veel bevestiging nodig, ook in mijn werk, en de geldigheidsduur daarvan is zeer beperkt. De emmer is zo weer leeg.
- Een Steenbok werkt hard, is verantwoordelijk en komt zijn woord na. Ook herkenbaar.
- Gevoelens uiten is niet mijn sterkste punt. Ook dat herkende ik. En vind ik jammer.
- Een belangrijk thema in mijn leven is: gezien willen worden. Misschien niet eens alleen als mens, maar ik wil wel mijn sporen nalaten. Eveneens zeer herkenbaar en heel waar. Hangt ook samen met die bevestiging.
- Zij zag een verandering optreden vanaf mijn 35e, een kant van me die meer de ruimte wil, avontuurlijk, living on the edge. Dat herkende ik wel, maar die ruimte neem ik vooral in mijn schrijfwerk. Ze gaf aan dat dat prima is en dat ik daar vooral mee door moet gaan.

Toevallig dat mijn laatste verhalen/romanideeën gaan over: gezien willen worden of niet gezien worden, en dat mijn Nanowrimo project gaat over een vrouw die weliswaar op mij lijkt, maar avontuurlijke dingen doet die ik niet zou doen.

Tevens raadde ze me aan het boek "De Ontembare Vrouw" te lezen, en laat ik dat nu voor mijn verjaardag gekregen hebben. Allemaal erg toevallig.

Ik weet nog steeds niet wat ik ervan moet denken, maar sommige dingen waren wel erg frappant. Over een tijdje, als alles wat bezonken is en ik het nog eens teruggeluisterd heb kan ik het beter op waarde schatten, vermoed ik.

Op de terugweg ben ik in Amsterdam uitgestapt en heb daar heerlijk een paar uur rondgebanjerd. Wat is dat toch een geweldig leuke stad. Bij de Slegte heb ik een (1) boekje gekocht: De kunst van het schrijven.

Comments (4)
Posted 2 months ago

Wachten

Ik houd van wachten. Nee, niet het wachten op een meisje dat haar schoenen nergens kan vinden terwijl we vijf minuten geleden al op school hadden moeten zijn. Niet het wachten op een telefoontje waar veel van afhangt. Niet het wachten op een pakketje waar je erg naar uitkijkt.
Maar het wachten op een bus. Op de trein. Tot je aan de beurt bent bij de tandarts, de gordijnspecialist, de bank.

Dat verplichte nietsdoen waar je zelf nooit de tijd voor neemt. Heerlijk vind ik het. Gedachten die vrijelijk alle kanten op kunnen en mogen stromen, zonder dat ik iets anders moet. Want ik kan immers niets anders.
Een vriendin met een jong zoontje zei ooit: in de wachtkamer bij de dokter moest ik wachten. Het kon me niet lang genoeg duren. Een rustpunt in de dag.

Zelf dit rustpunt creeëren werkt niet. Ik kan gaan zitten en denken: nu doe ik een half uur niets. Maar dan komen ze, de moetjes: ik moet nog een telefoontje plegen. Ik moet de was nog ophangen. Ik moet nog een boek schrijven. Ik moet de wereld nog verbeteren.
En weg is je rust. Want het is niet verplicht, die rust. En dus kun je je er niet aan overgeven. Ik niet tenminste.

Ik moest hieraan denken toen ik mijn dochter gisteren beloofd had om bij haar zwemles te kijken. Normaal is dat een vader-dochter ding, maar allez, ik ging mee. Drie kwartier bracht ik door in een warme, vochtige ruimte met een bedwelmende kakafonie aan geluid. Een weldaad voor de geest.

Volgende week ga ik weer mee.

Comments (4)
Posted 3 months ago

verder!

Schrijf een roman van 50.000 woorden in één maand. Dat is wat Nanowrimo is en dat is wat ik in november gedaan heb. Ik vond het bijzonder leuk en inspirerend.

En nu is het december, maar het verhaal laat me niet los. Ik probeer nu veel te lezen, en dat doe ik ook, maar steeds vallen me weer zinnen of wendingen te binnen en die schrijf ik natuurlijk meteen op. Binnenkort wil ik mijn verhaal weer tevoorschijn halen, alles schrappen wat me niet bevalt, en heel veel herschrijven, en verder gaan!

Uiteraard is mijn uiteindelijke doel om het aan een uitgever aan te bieden. Daar droom ik stiekem van. Wie weet!

Intussen heb ik een paar leuke illustratieopdrachten, waarvan eentje voor een uitgeverij in België. Het is een soort Nanowrimo, maar dan tekenen: 538 illustraties en ze moeten eind december klaar. Het gaat vrij snel: een bal, een pop, een schoen, een kip. En ik vind het geweldig, zoiets! Niet teveel nadenken, uitzendinggemist op mijn pc, kopje thee erbij en tekenen maar.

Ik volg de hele serie De Oorlog intussen. Wat heb ik toch mooi werk!

Comments (2)
Posted 3 months ago

Ik heb het gehaald!

En nu...
Verhaal laten rusten en daarna kijken of er nog iets van te gebruiken valt.
Beeldscherm schoonmaken.
Bankhangen.

Comments (4)
Posted 3 months ago

de asymmetrische minnaar

Hoe gaat het schrijven voor NaNoWriMo?

Het valt me mee en tegen.
Het aantal woorden dat je per dag zou moeten schrijven (1667) valt tegen, ik lig ietsje achter op schema, soms moet ik het er echt uit persen. Ook heb ik toch weer een paar grote illustratiepdrachten, waar ik geen nee tegen kon zeggen.

Zoals ik al eerder schreef ben ik eerder te kort en te beknopt van stof, dan te langdradig, alsof ik de lezer niet te lang wil lastig vallen met mijn verhaal.
Met als gevolg dat het soms te afstandelijk is.

Dit is dus een hele goeie oefening voor me.

Om aan het aantal woorden te komen begin ik soms maar gewoon onzin te schrijven, en tot mijn stomme verbazing blijkt er dan toch elke keer weer wat moois uit mijn brein te komen:-)

Op de website van the National Novel Writing Month bevindt zich een programmaatje dat heet "Write Or Die". Je schrijft dan een van te voren gekozen aantal woorden in een bepaalde tijd, bijvoorbeeld 500 in tien minuten. Dat dwingt je om door te schrijven en het werkt echt!

Ik zal weliswaar straks ongeveer de helft weg kunnen gooien, maar dat betekent wel dat ik zo'n 25.000 woorden bruikbare tekst overhoud.

Wat me ook meevalt is om op papier te schrijven (in de trein en in een café'tje en naast mijn gezinnetje op de bank, het kan echt allemaal!). Ik was het ontwend, maar ik hou dat notitieboekje er zeker in!

Ik ben begonnen met het idee van een vrouw die alles heeft en toch niet echt tevreden is, en inmiddels heb ik me al behoorlijk laten verrassen door de ontwikkelingen.

Gewoon beginnen met schrijven en als het niet wil: stug doorschrijven zonder je om het eindresultaat te bekommeren, is wat ik in elk geval iedereen zou willen meegeven die wil schrijven. Ik schrijf soms gewoon twintig zelfstandige naamwoorden achter elkaar met het verhaal in mijn achterhoofd en dan komt er toch altijd weer een zin of een dialoog uit voort.

De voorlopige titel luidt: "de asymmetrische minnaar" en ik heb voor het goeie gevoel (en de self fulfilling prophecy...:-) ook alvast een cover ontworpen.

Comments (3)
Posted 3 months ago

Ze is vijf!

Comments (7)
Posted 4 months ago